ابوالحسن عمیدی نوری متولد 1280 شمسی در تهران است. ( در بیشتر منابع مانند کتاب رجال پارلمانی سال تولدش را 1282 ذکر کرده اند. در کتاب یادداشت های یک روزنامه نگار که شرح خاطرات عمیدی است 1280 ذکر شده است.)

وی فرزند شیخ محمد رضا عمید الشعراء از دوستان نزدیک سید ضیاءالدین طباطبایی می باشد. ابوالحسن تحصیلات ابتدایی را در دبستان افتخاریه و دبستان سپهر و تحصیلات تکمیلی را دردارالفنونگذراند.مدتی به مدرسه قزاقخانه رفت ولی مجدد به دارالفنون برگشت. تحصیلات دانشگاهی را در داشکده حقوق گذراند. وی روزنامه نگاری را از دوران تحصیل در دبستان با خبرنگاری برای روزنامه های "ستاره"، "وطن"، آغاز کرد. بعدها سردبیر روزنامه های "ستاره ایران"، "طوفان" گردید. از سال 1306 به امور قضایی ووکالت روی آورد و تا 1320 بر همین منوال ادامه داد. با سقوط رضا شاه، وی که اوضاع را مساعد می دیداقدام به تاسیس چاپخانه و روزنامه "داد" نمود. وی که از موثرین و اولین هسته های تاسیس حزب توده  پس از شهریور 20 است در جریان وقایعی که بر سر تشکیل این حزب و شیوه اداره آن پیش آمد و دربار به نوعی علاوه بر روزنامه ها این حزب را نیز به عنوان یک اهرم مخالف در برابر خود می دید و شروع به سختگیری هایی در برابر آنها می نمود و روزنامه هایی چون "آینده ایران" را برای مبارزه با آنها به خدمت گرفت. عمیدی نوری که این وضعیت را دید اقدام به تاسیس روزنامه گرفت. در خاطراتش می نویسد: "من که از این جریانات با اطلاع بودم و امکانات روزنامه نگاری برایم وجود داشت(زیرا من چون خانه وسیع خیابان امیریه را در اختیار داشتم که می توانستم نصف آن را برای چاپخانه و روزنامه اختصاص دهم و فورا" آن را بسازم و امکان معنوی یعنی قدرت قلم و مدیریت را هم داشتم.) به فکر امتیاز روزنامه افتادم." نام روزنامه "داد" را به پیشنهاد جواد آزادی نماینده دوره سیزدهم مجلس از دوستان صمیمی اش برگزید.. عمیدی که در ابتدا با تاسیس روزنامه اش از سوی علی سهیلی (نخست وزیر) مخالفت می شد، پس از پیگیری های فراوان و توسل به برخی از نمایندگان مجلس مانند توانا نماینده کرمان و یا افراد متنفذی چون عماد السلطنه فاطمی که رابطه خوبی با سهیلی داشتند، توانست موافقت سهیلی را برای تاسیس روزنامه از وزارت معارف بگیرد.

پس از کناره گیری رضا شاه از قدرت در شهر 1320 به واسطه آزادی نسبی که برای رعایا برقرار شد، وکالت رعایا و زارعانی که زمین های آن ها را اداره املاک پهلوی ضبط کرده بود به علت جو زمانه بر علیه پهلوی اول عمیدی موفق شد بسیاری از زمین ها را به نفع زارعان برگرداند و در نتیجه این و کالت ها، حق الوکاله های بسیار دریافت و صاحب املاک و ثروت زیادی در مازندران شد.

عمیدی در همان ساختمانی که برنامه ریزی کرده و ساخته بود یک ماشین چاپ قدیمی را مستقر و چند اتاق را به کارمندان اختصاص و شروع به انتشار روزنامه "داد" در عصرها نمود. اولین شماره روزنامه را عصر 20 مهر 1321 منتشر و روانه دکه ها نمود. دو ماهی از انتشار روزنامه نگذشته بود که در جریان بلوای 17 آذر و اختلاف شاه و قوام السلطنه(نخست وزیر) دستور توقیف تمام روزنام های پایتخت صادر  و "داد" نیز برای مدتی تعطیل شد.در فروردین 1322 به دستور سهیلی (نخست وزیر) مجدد جزء هفت روزنامه ای بود که دستور توقیف آن صادر شد و دلیل آن اعتراض سفارت انگلیس به محتوا و نوشته های روزنامه بوده است. در سال‎۱۳۲۴ نيز مدتي توقيف بوده است که در اين مدت روزنامه "پرورش" از ش‎۵۲۳تا۵۴۶(‎۲۵مرداد-‎۲۶شهريور‎۱۳۲۴) و "نوروز ايران" از ش‎۵۴۷تا۵۸۱(‎۲۷شهريور-آبان‎۱۳۲۴) به جاي آن منتشر شده است. اين نشريه عضو جبهه آزادي و مخالف ساعد بود. در خرداد‎۱۳۲۶ مورد حمله اعضاي حزب "دموکرات ايران" قرار گرفت و منهدم گرديد و خود روزنامه نيز ‎۱۰روز پس از اين واقعه توقيف شد.

این روز نامه در ستون های یادداشت روز و ستون پشت پرده سیاست به قلم عمیدی نوری وقایع دربار، دولت و مجلس را می نوشت.

در سرمقاله شماره اول تاسیس روزنامه به قلم عمیدی این چنین نقل شده  است: " روز بیست و پنجم شهریور پارسال که تشنج اجتماعی که اوضاع تهران همگی را بفکر انداخته بود نویسنده در گوشه ای از شمیران خزیده بودم هنگام عصر سر پل تجریش فوق العاده روزنامه را مبنی بر استعفاء رضا شاه از دست دوستی گرفتم که بمن گفت حوادث گیتی بهیچوجه قابل پیش بینی نیست زیرا پارسال وقتی بمن فشار آورده بودند که باغ شمیران را برای قصر شاه لازم دارند وقتی بعوالم روحی و معنوی مراجعه کردم دیدم وقوع این امر را بچشم نخواهم دید. آنروز خیال نمیکردم این واقعه انجام نخواهد یافت ولی حدس می زدم شاید تا انجام معامله حیات نداشته باشم ولی هیچوقت فکر نمیکردم در پس پرده غیب این نقشه مهم پنهان باشد و چنین روزی را به بینم! فردای آنروز فکر خسته من که اندیشه مطالعه در امور اجتماعی و سیاسی را در شانزده سال اخیر بکلی از دست داده در زوایای قوانین خشک و جامد و پر از غرض رانی های یکه تازان عرصه حکومت مطلقه گرفتار بود چون مرغ پرو بال شکسته از قفس بدر آمده تکانی بخود داده نور امیدی در قلبش پرتو افکن گردید که شاید بتواند اندیشه را از سر گیرد همان موقع بفکر تاسیس روزنامه افتادم و همینکه برای نامش بادست آزاد منشی به مطالعه پرداختیم فورا" فرشته عدالت و داد در برابرم بال و پر گشود  و گفت فقط سایه او است که اگر بر سر افراد کشوری افتد دوام و بقایی برای ملک و ملت باقی خواهد بود  این بود که پس فردایش از وزارت فرهنگ اخذ امتیاز روزنامه بنام "داد" را درخواست کردم و متاسفانه جریان بطنی وزارت فرهنگ و مقاومتهای وزرای وقت برای دادن امتیاز کار را بجایی رساند که در آخر تیرماه امسال امتیاز مزبور گرفته شد و چون معتقد بودم روزنامه نگاری باید بر شالوده مادی و معنوی برقرار گردد در این همین دو ماه نیز اساس چاپخانه و روزنامه را از ساختمان محل و تهیه ماشین و حروف فراهم ساخته بامید دادار متعال امروز را که روز شکستن سکوت و گوشه گیری است  وروزی است که خداوند اجازه شکستن روزه سکوت را داده موفق به انتشار روزنامه داده شده پس خوشوقتم که در این عید بزرگ مذهبی بداد می پردازم. من هیچ شعاری را برتر و والاتر از عدالت و دادگستری برای حفظ انتظام و شیرازه اجتماعی نمی دانم زیرا فقط در سایه پرچم عدالت و داد است که میتوان آسایش اجتماعی را برقرار ساخت. ..."

انتشار روزنامه داد تا سال 1340 ادامه یافته که بیش از 4800 شماره می شود. شماره 4825 آن در کتابخانه ملی موجود است.

عمیدی نوری گاهی موافق قوام و گاهی مخالف او بوده در جریان دعوت قوام برای سفر مسکو و مذاکره با استالین برای حل مساله آذربایجان  از همراهانش بوده است اما در جریانات تشکیل حزب توده و انتخابات مجلس اختلافاتی با هم داشته اند. او با مصدق نیز همین رویه را داشت در جریان اعتراض مصدق به انتخابات دوره شانزدهم مجلس در سال 1328 جزء همراهان و تحصن کنندگان بوده امابعد از نخست وزیر شدن او تغییر موضع داد و با مقالات انتقادی دولتش را به چالش می کشید و به همین خاطر روزنامه اش چند بار توقیف شد.

بعد از کودتای 28 مرداد 1332 نوری معاون سیاسی زاهدی (نخست وزیر کودتا ) شد. در دوره هجدهم و نوزدهم مجلس شورای ملی به عنوان نماینده بابل انتخاب شد.

نوری پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1359 محاکمه و به اعدام محکوم شد که پس از چندی حکم به اجرا در آمد.

منابع:

روزنامه "داد" س.1 ش.1 (20 مهر 1321)ص1

رجال پارلمانی ایران ازمشروطه تا انقلاب/ منوچهر نظری. از انتشارات فرهنگ معاصر

یادداشت های یک روزنامه نگار: تحولات نیم قرن اخیر تاریخ معاصر ایران از نگاه ابوالحسن عمیدی نوری/ به کوشش مختار جدیدی، جلال فرهمند 2 ج.- تهران: موسسه تاریخ معاصر، 1384

فهرست روزنامه ها و هفته نامه های موجود در آرشیو مطبوعات آستان قدس رضوی/ طاهره مهاجرزاده