از چهارشنبه 15 رمضان المبارك 1346 قمري توسط ميرزا علي مقدس در تبريز انتشار آن آغاز شده است. اين نشريه كه حاوي اطلاعات و مقالات مفيدي در باره اسلام، بهداشت در اسلام، اصول اخلاقي و ديني و رهنمودهاي ائمه در باره دين مي باشد تا ربيع الاول 1350 منتشر شده  است.

 علی مقدس علاوه برسمت مدیر مسئولی و صاحب امتیازی مجله الدین و الحیوه، مولف و نگارنده کل مقالات همه شماره های این مجله است. وضعیت انتشار آن  در سال اول ماهی دوبار و از سال دوم ماهی یك شماره است.

مولف مجله در شماره اول نشریه  با بیان آیات و روایات  به نقش دین  در زندگی انسان اشاره کرده و در ادامه  می  نویسد:  « ا ین بنده که  حض خدمت به نوع خاصه هموطنان و هم مذهبان تصمیم تحریر این پاره  اوراق نموده  ام عمده منظور راجع  به جهات عقیده و اخلاقی یعنی راجع  به مذاکرات اصول و فروع دین است ولی نظر براینکه انسان مادامیکه  هویت و مقامات  خود را نشناخته به قدر و منزله و اقتضائات محیطش علم و معرفت نرساند مشکل است کاملا تعقیب مسائل دینیه و یا سایر  مسائل نماید، ناچاریم که در چند مقاله مقدمه ای و به طور اختصار شرح  حال انسان نموده که چه موجودی و چه اندازه قابل  ترقی و تعالی و در  مرحله انحطاط و تنزل به چه اندازه شقاوت و پست ترین درکات نازل و  رفتار آید صحبت نموده بعد  رجوع به اصل مقصد نمائیم، امیدواریم ارباب  معرفت مقدمات را حمل بر فضول و خارج از موضوع نفرموده مساعدت نظر فرمایند تا به اصل مقصد برسید»

این مجله مورد توجه جدی خوانندگان قرار نگرفته و بیشتر به خاطر علاقه مولف مجله و تلاشش برای تبلیغ دین چاپ و منتشر می شده است. صدر هاشمی درباره عدم علاقه مردم  به مجله  می نویسید:

«چون عبارات مطالب مجله خیلی پیچیده و مشکل تنظیم شده بود، چندان استقبالی برای خریداری و خواندن مجله به عمل نمی آمد  و مشترکین در پرداخت آبونه   تعلل می نمودند برای همین مدیر در بیشتر شماره ها مجبور به اخطار شده لذا به نظر می رسد مجله  چندان مورد توجه مردم نبوده است.»

در کتابخانه های مرکزی دانشگاه تهران ، آستان قدس رضوی و دستغیب فارس شماره هایی از این مجله موجود است.

آیت الله شیخ علی مقدس تبریزی خیابانی از علمای تبریز  سال 1253 شمسی در تبریز درخانواده ای  مذهبی  چشم به جهان گشود . ایشان مقدمات تحصیلات حوزه را در تبریز فرا گرفت و به سال  1272 شمسی  در  18 سالگی  برای تحصیل علوم دینی عازم نجف شد و  در آنجا از محضر آیات شیخ الشریعه ا صفهانی،آخوند خراسانی ومیرزا  محمد تقی شیرازی بهره برده و پس از چهارده سال به سال  1324 به زادگاهش تبریز بازگشت. شیخ مقدس تبریزی حتی در دوران های مختلف حکومتی و سیاسی دست از تبلیغ اعتقادات راستین خود برنداشت و بارها مورد اهانت و ضرب و جرح قرار گرفت اما همچنان در راه خود پا برجا بود.

از جمله مهمترین کتابهایی ایشان می توان به نداء الحق، العلم والدین،ایقاظ و اتمام الحجه،البلاغ و الاشباه،راز آفرینش وخلقت نوع بشر،رهبر سعادت و اسلام در خطر اشاره کرد.

آیت الله مقدس در سال 1331 شمسی در سن 78 سالگی در آذرشهر درگذشت و در همان جا مدفون گردید.

 

 

منابع برای مطالعه بیشتر

سید قطبی، سید مهدی. مجله الدین و الحیوة: دومین نشریه اسلامی تبریز/ نشریه الکترونیکی شمسه ش 28 و 29 پاییز و زمستان 94  http://aqr-libjournal.ir/Old/UserFiles/File/shamseh/N_28

صدرهاشمی، محمد . تاريخ جرائد و مجلات ايران . اصفهان : کمال . 1363.

تاريخچه و تحليل روز نامه های آذربايجان 1230- 1380 . تهران : کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران 1382