حبيب ‏الله آموزگار در سال 1269ش در اصطهبانات فارس متولد شد. تحصيلات مقدماتي خود را تا 12 سالگي در همان منطقه به پايان رسانيد و در سن 16 سالگي به شيراز رفت و ادامه تحصيلات متوسطه و عالي خود را در فقه و اصول به پايان رسانيد . مدت سه سال به تحصيل علوم جديد از جمله جغرافيا، رياضيات، تاريخ پرداخت و چون اين دوران مصادف با وقايع مشروطه بود مسئوليت پخش نشرياتي مانند حبل‏المتين كلكته، شمس اسلامبول، چهره‏نما ی مصر) را در شیراز به عهده داشت.

آموزگار در سال 1287ش به تهران آمد و كار خود را با مصححي نشريه مذاكرات مجلس شوراي ملي آغاز و با تدريس در مدرسه آليانس (درس عربي) و ترجمه مطلب براي نشريات (از عربي به فارسي) و مدير قسمت فارسي و ادبيات عرب مدرسه سيروس ادامه داد . با رسمیت یافتن شناسنامه در ایران به دلیل اعتبار شغل آموزگاری نام آموزگار رابرای خود انتخاب کرد. قبل از آن به نام های اصطهباناتی و شیرازی شناخته می شد. در 1297ش وكلاي شيراز آموزگار را به وزير معارف (احمد بدر) وقت معرفي كردند وي نيز اورا به رياست مدرسه ادب رسانيد . اين رياست شش سال به طول انجاميد در سال 1301 به حزب رادیکال پیوست که شعار آنها اصلاح همه امور کشور بود. اعضای این حزب از دوستان سردار سپه و بعدا از وزرا کابینه او بودند. آموزگار در كابينه سردار سپه به رياست معارف فارس انتخاب شد ، آموزگار خود مي‏گويد: « در اين 2 سال مدارس تاسيس كردم و ورزش را در مدارس معمول كردم» .

در سال 1304 از حوزه شیراز به عضویت مجلس موسسانی انتخاب شد که سلطنت را از خاندان قاجار به پهلوی منتقل کردند. در سال 1306  با روي كار آمدن علي‏اكبر داور و تغيير وزارت عدليه به دادگستري ، آموزگار از وزارت معارف به دادگستري منتقل شد ابتدا عضو استيناف اصفهان بود. به دلیل عدم قبول درخواست آموزگار  برای انتقال به تهران خودسرانه ترک پست نمود و عازم تهران شد که این امر به مذاق داور خوش نیامد و اورا به وزارت معارف برگرداندند. اما مورد قبول همکاران قدیمی خود قرار نگرفت و به ناچار دوباره او را در دادگستری بکار گرفتند.  سال 1310ش مجددا توسط داور به عنوان بازرس قضايي به ديوان كشور دعوت شد.  مشاغل وي در اين وزارتخانه تا سال 1329ش داديار ديوان كشور، رئيس اداره رويه قضايي، مستشار ديوان كشور بود ، علاوه بر وزارت دادگستري وي در اداره ثبت اسناد و املاك نيز كه توسط داور تاسيس شده بود فعاليت مي‏كرد .

در كابينه حسين علا 1329 ش حبيب‏ الله آموزگار به وزارت فرهنگ رسيد. حبيب‏ الله آموزگار در دوره دوم و سوم مجلس سنا به عنوان سناتور انتصابي از شيراز به نمايندگي رسيد (اسفند 1332- ارديبهشت 1340ش)

از فعاليت‏هاي عمده سياسي و فرهنگي آموزگار مي‏توان به عضويت وي در حزب جمعيت عاميون ايران (دموكرات)  ، عضو جمعيت دفاع ملي (1333ش) ، عضو حزب مليون به رياست دكتر اقبال (1337 ش) اشاره  كرد.

در اردیبهشت 1335 به تقاضای خود از خدمت رسمی دولت بازنشسته شد. او از سال 1345 تا بهمن 1357 عضو نایب رئیس شورای بانک ملی بود.

فعالیت های روزنامه نگاری حبیب الله آموزگار از این قرار است:

سردبیری روزنامه نیمه رسمی دولت با نام "آفتاب" از سال 1290 تا 1291 شمسی که عبدالوهاب زاده آن را در تهران تاسیس کرده و با چاپ سربی در مطبعه حبل المتین به صورت هفتگی منتشر می نمود و حاوی اخبار و وقایع داخلی و خارجی بود.

سردبیری روزنامه تندرو "صدای ایران" که در سال 1335 قمری انتشار آن آغاز شد و مصطفی نوایی ( نیر السلطان) آن را در تهران تاسیس نمود. این روزنامه به دلیل چاپ وقایع جنگ چهانی اول و حوادثی که در این زمان در داخل کشور روی می داد از روزنامه های مهم است. از روزنامه هایی است که به دلیل انتقاد از کابینه عین الدوله  با نظر شاه و دستور هیات دولت در سال 1335 قمری یک بار دچار توقیف شده است.

سردبیری نشریه سیاسی- ادبی "رهنما "با مدیریت رضا شیخ العراقین زاده در سال 1337 قمری است که در تهران منتشر می شد.

 صاحب امتیازی نشریه "علم و اخلاق" در سال 1299 شمسی  که به قطع کوچک و چاپ سربی در تهران منتشر می شد. مندرجات آن مطالب اخلاقی و به منظور اشاعه علوم اخلاقی در جامعه بود. سید محمد حجت مدیر مسئول نشریه بود و تا سال 1300 شمسی این مجله منتشر می شده است.

مدیریت و سردبیری روزنامه "جهان آینده" در سال 1323 از جمله آخرین فعالیت های متمرکز حبیب الله آموزگار در عرصه مطبوعات ایران است. مقالات بسیاری از او در روزنامه اطلاعات و سالنامه دنیا چاپ شده است.                                                                                                              

از آموزگار تالیفات و ترجمه های بسیاری چاپ شده است. کتاب های اصلاحات اجتماعي، عالم ارواح، زن در جامعه، فرهنگ آموزگار ، كتب درسي مدارس، جهان روح و آفرینش، چهار راه خداشناسی، زن در جامعه، فرهنگ آموزگار، فلسفه روحی و ترجمه های ابومسلم خراسانی از جرجی زیدان، راهنمای تربیت از عمر بیک مصری و .... از جمله تالیفاتش است.   

حبیب الله آموزگار  داراي چهار پسر به نام‏هاي جمشيد ، جهانگير ، هوشنگ و كورس  بود كه همگي آنها مشاغل مهم كشوري داشتند. حبيب‏ الله آموزگار در فروردين 1359ش در تهران درگذشت .

 

منابع:

رجال پارلمانی ایران از مشروطه تا انقلاب/منوچهر نظری

تاریخ جراید و مجلات ایران / محمد صدر هاشمی جلد 1- 4